Als achttienjarige trekt Iris Berben voor de camera de aandacht. Ze speelt in een korte film van de Hogeschool van de Kunsten van Hamburg, die bij de Korte Filmdagen van Oberhausen gepresenteerd wordt en neemt onder regie van Rudolf Thome haar eerste bioscoopfilm Detektive op. Slechts een jaar later, in 1969, maakt zij in Klaus Lemkes Brandstifter haar televisiedebuut. In 1970 is Berben te zien in Sergio Corbuccis spaghetti-western Vamos a matar, compañeros en Thomes Supergirl. Grote bekendheid verwerft zij met haar optreden als Chantal in Michael Pfleghars serie Zwei himmlische Töchter. Na talrijke rollen in televisie- en bioscoopfilms, waaronder Ach du lieber Harry (1980) naast Didi Hallervorden, wordt de serie Sketchup in 1985 en 1986 een regelrechte tv-hit, waarmeer Berben en Dieter Krebs een cultstatus verwerven. Met de in adellijke kringen spelende serie Das Erbe der Guldenburgs (1986–1989) vestigt ze haar positie als publiekslieveling. Met haar zoon Oliver als producent en Carlo Rola als regisseur brengt Berben haar bekendste personage tot leven, de in Berlijn wonende politiecommessaris en titelheldin van de ZDF-krimi Rosa Roth (26 afleveringen tussen 1994 en 2008). Na de millenniumwisseling bevestigt Berben haar rol als veelzijdige vrouw in talrijke grote televisiefilms en series (Ein mörderischer Plan, 2000; Die Patriarchin, 2004; Silberhochzeit, 2005; Die Mauer – Berlin ‘61, 2006; Afrika, mon amour, 2007). In 2007 speelt zij in Frühstück mit einer Unbekannten (TV) de Duitse Kanselier. Voor haar acteerprestaties ontvangt Berben talrijke prijzen, waaronder meerdere keren de Gouden Camera, de Bambi en de Romy. Iris Berben zet zich met veel toewijding in tegen discriminatie en antisemitisme en pleit voor het bestaansrecht van de staat Israël. In 2002 boekt ze groot succes met contrasterende voorleessessies uit de dagboeken van Anne Frank en Joseph Goebbels, geënsceneerd door Michael Verhoeven. Met haar lezingen ‘Hitlers tafelgesprek in het Führerhoofdkwartier en opnames van Holocaust-slachtoffers’ in 2004 herinnert ze aan het wreedste hoofdstuk uit de Duitse geschiedenis. Voor haar politieke betrokkenheid ontvangt zij het ‘Bundesverdienstkreuz’ en wordt zij door de Joodse Centrale Raad in Duitsland met de Leo Baeck Prijs beloond.